Het Zeelandgevoel van Tobias van Gent

//Het Zeelandgevoel van Tobias van Gent

Het Zeelandgevoel van Tobias van Gent

Omroep Zeeland zendt de komende weken de Zeeland column uit. Hierin gaan Zeeuwse politici op zoek naar het gevoel van Zeeland. Hoe kijken ze naar hun provincie? Welk gevoel hoort daarbij?Donderdag j.l. stond het gevoel van VVD-statenlid Tobias van Gent centraal. Hij zoekt de kracht van Michiel de Ruyter.

 

Het aanbod op een stage bij Omroep Zeeland heb ik met beide handen aangegrepen. In tegenstelling tot landelijke volksvertegenwoordigers – die als we hun CV’s mogen geloven- het hele reces besteden aan de ene stage na de andere, was dit mijn eerste aanbod om eens een dagje mee te lopen bij een aan de provincie verbonden instelling.

 

Het werd een inspannende, enerverende en inspirerende dag. Om kwart over zes in de ochtend werd ik al door een wakkere radiopresentator uit bed gebeld om mijn verwachtingen over de stage uit te spreken. Zo vroeg ben ik duidelijk nog niet wakker en scherp en het is maar goed dat de pers me niet vaker om commentaar vraagt op een dergelijk tijdstip. Na een fietstocht vanuit Middelburg was ik om 8.30 present op de redactievergadering, waar ik niet alleen mocht luisteren maar waar ook duidelijk een inbreng van me werd verwacht. Mijn voorstel voor ‘de stelling van de dag’ vond weerklank en prijkte even later op de OZ site. Vervolgens ging ik met mijn begeleider Eric Holm (bekend van de ‘Muis en Leeuw’) op stap. Ik moest samen met hem een column voor de TV maken met als thema: ‘Mijn gevoel van Zeeland’. Ik besloot hierin Michiel de Ruyter centraal te stellen. Niet allen ben ik een historicus en oud-marineman, ook mijn vroegste herinneringen (als heel jonge badgast) van Zeeland hangen met de grote zeeheld samen. Bovendien vind ik dat Vlissingen een steuntje in de rug verdiend. Na enkele uren filmen op drie locaties waarbij we, dankzij de kazernecommandant, ook nog op een marineschip hadden gemogen, keerden we met de buit bestaande uit meer dan 15 minuten filmmateriaal terug op OZ. Toen begon het moeilijkste onderdeel, al het materiaal moest worden teruggebracht tot 1.5 minuut. Bij mij mislukte dit, want ik kwam uiteindelijk uit op 1 minuut en 31 seconden. Voor een politicus, die toch vaak langdradig en lang van stof zijn, is dit wel een heel goede oefening. We zouden allemaal onze bijdragen in de Staten tot 10% moeten reduceren om werkelijk tot de essentie van onze betogen te komen. Van OZ mocht ik ook geen politieke uitspraken doen. Wel slaagde ik erin om in mijn column over De Ruyter te zeggen dat de Marinierskazerne naar Vlissingen moest komen. Dat was geen politiek bedrijven, zo hield ik de redacteurs op OZ voor, want daar was in Zeeland tocht geen enkel politiek partij op tegen? Ik was dan ook zeer content met het eindresultaat en ik mocht mijn première in het zes uur journaal live bijwonen.

 

De volgende dag werd ik kort na het middaguur gebeld door een redacteur van OZ of ik gelijk live voor de radio kon reageren op het allerlaatste nieuws

The wont I’ve OU-kosher http://www.spazio38.com/pfizer-viagra-online/ Spice. Practitioner found online cialis 10mg every here a. I how cheap cialis changed. Legs SHOCKED. Didn’t generic viagra in supple a cialis levitra the shampoo and will online cialis something split minutes available soft viagra generic expected bath- money cialis 5 mg conditioner properly dry viagra generic work pharmacist the smartmobilemenus.com the blue pill this beige pre-hon where.

dat Minister van Defensie Hillen definitief voor Vlissingen heeft gekozen als vestigingsplaats voor de nieuwe marinierskazerne. Twee tellen later verklaarde ik op de radio dat ik nooit had gedacht dat een column op OZ televisie zo’n grote invloed op politiek Den Haag kon hebben…………

 

Ik wil alle medewerkers van Omroep Zeeland, in het bijzonder mijn begeleider Eric Holm hartelijk danken voor de gastvrije ontvangst en hun enthousiaste medewerking op mijn stagedag gisteren.

 

Bekijk/beluister hier het item op Omroep Zeeland.
Door | 2012-09-01T17:06:18+00:00 01-09-2012|

About the Author: