Energie- en klimaatnota 2013-2015 met Jaarplan 2013

//Energie- en klimaatnota 2013-2015 met Jaarplan 2013

Energie- en klimaatnota 2013-2015 met Jaarplan 2013

Nederland zit in een economische crisis. Daarom kunnen we nu beter investeren in werkgelegenheid biedende energiebesparing en duurzame woningbouw dan in gesubsidieerde windparken.

 

Bijdrage van Hans van Geesbergen n.a.v. Energie- en klimaatnota 2013-2015 met Jaarplan 2013, Statenvergadering d.d. 21-6-2013

 

Voorzitter,
De VVD fractie complimenteert het college van Gedeputeerde Staten met deze Energienota. Hierin wordt duidelijk gemaakt hoe de Europese ambities er uit zien, hoe de ambities van Nederland zijn en tenslotte op welke wijze de provincie Zeeland zijn bescheiden aandeel kan leveren in het streven naar een maatschappij met een afnemende CO2 belasting en een steeds groter aandeel hernieuwbare energie.

 

 

De nota is van een Zeeuwse nuchterheid en zakelijk van toon en behalve de door het Rijk opgelegde aantallen megawats die de Zeeuwse windmolens moeten produceren, worden de ambities niet voorzien van streefcijfers. Met beide benen op de grond blijven moet het college hebben gedacht.

Wat ons ook aanspreekt is dat de uitvoering van het provinciaal energiebeleid plaatsvindt binnen de Economische Agenda, dus met behulp van business cases.

 

Tot zover mijn positieve inleiding.

 

 

Want de vraag van de VVD fractie is: hoeveel rekening houden we eigenlijk met de werkelijkheid om ons heen? Europa schrijft resultaatverplichtingen voor in harde getallen zoals Europa ook het toegestane begrotingstekort dicteert zonder rekening te houden met de nationale omstandigheden. En op energiegebied zijn niet alle landen gelijk. Het ene land heeft meer mogelijkheden voor betaalbare alternatieven dan het andere.

 

Het kabinet Rutte is ook ambitieus en wil in 2020 een aandeel van 16 % hernieuwbare energie. Op dit moment is dat aandeel 4 %.

 

 

Vorig jaar werden de voorbereidingshandelingen voor  een tweede kerncentrale gestaakt, onder andere omdat  de huidige energiemarkt geen uitzicht bood op een economisch rendabele exploitatie. Momenteel wordt er door het Rijk grote druk gezet om versneld het aandeel windenergie op te voeren. We weten dat dit alleen maar kan met veel subsidiegeld en dus veel belastinggeld en de lage prijzen op energiemarkt vormen nu kennelijk geen belemmering om deze investeringen in windenergie te doen.

 

Alsof het Centraal Planbureau heeft geweten dat wij hier vandaag de energienota behandelen, brengt het deze week een advies uit. In het kort: stop even een jaar of 5 met windmolens, want ze vormen een financiële molensteen om onze nek. Ze zijn niet rendabel te krijgen met deze energieprijzen.

 

Het Planbureau voor de Leefomgeving ziet dat anders en  zegt: haal de kolencentrales van het net, want dan kom je in een andere situatie. Dan gaan de energieprijzen wel naar boven.

 

Een bizarre tegenstelling van ’s rijks adviesorganen, temeer als je je realiseert dat ze in de Eemshaven een nieuwe kolencentrale aan het bouwen zijn.
Vandaag schrijft de Volkskrant over het SER initiatief om tot een Nationaal Energieakkoord te komen. Wat moet hiervan terecht komen als er zo verschillend wordt gedacht over de oplossingen en bovendien minister Blok hiervoor geen geld heeft?

 

Met dit soort geluiden is het goed te begrijpen dat in de commissie Economie en Mobiliteit door verschillende fracties is gewezen op energiebesparing als mogelijkheid om de CO 2 uitstoot te reduceren. Als de rijksmiljarden voor windenergie  zouden worden besteed aan energiebesparende maatregelen aan woningen en andere gebouwen, dan zou het mes aan twee kanten snijden, omdat het bouwend bedrijfsleven hiermee in deze crisis een oppepper kan krijgen. Waarom plukken we nationaal niet eerst dit laaghangende fruit? Ik benadruk nationaal, omdat we provinciaal hiervoor te beperkt zijn. Het gaat om grote bedragen.

 

 

 

Als ik spreek over de werkelijkheid om ons heen, dan wil ik daarbij ook de brief van de BZW over de notitie schaliegas betrekken. Deze schetst ontwikkelingen die in een mondiale economie, waarvan wij deel uit maken, het Zeeuws belang raken. De VVD fractie neemt de zorg van de BZW zeer serieus. In de economie is er niet vanzelfsprekend sprake van een gelijk speelveld voor iedereen en met Zalco en Thermphos zijn we pijnlijk met de neus op de feiten gedrukt wat dat voor gevolgen kan hebben. Waar we goed in waren zijn we nu kwijt.

 

 

Terug naar het provinciaal energiebeleid en het Jaarplan. Zoals ik al zei ademt de nota een Zeeuwse nuchterheid uit en naast stippen op de horizon worden zaken aangepakt waarvan vergroting van kennis en van innovatieve kracht wordt verwacht. Ik denk dat dit juist thuis hoort op de schaal van de provincie.

 

Op de projecten zelf hebben we weinig commentaar. Daar is over nagedacht en het is van belang dat de business cases van start gaan voor zover dat al niet het geval is.

 

De VVD fractie maakt wel een kanttekening bij het project windturbinepark in zee voor de Zeeuwse kust. Wij kunnen deze business case goed plaatsen in de sfeer van mogelijkheden voor  de Zeeuwse economie en het is nu eenmaal zo dat in de grote nationale discussie over nut en noodzaak van grootschalige windenergiewinning wij als provincie niet de voornaamste speler zijn. Wel zullen wij  de discussie in Den Haag over de toekomst van de windenergie met aandacht blijven volgen.

 

 

Maar zeker ook  willen wij  de discussie in de vorige Statenvergadering in herinnering roepen over de eventuele bouw van windparken binnen de 12 mijlszone.

Wij kunnen de minister van Economische Zaken niets verbieden, dus ook geen onderzoek naar de mogelijkheden binnen de 12 mijl, maar de VVD fractie zal een zeer kritische volger zijn waar het gaat om de vrijwaring van onze kust en stranden van zichtbare windparken. Ons kusttoerisme is het Zeeuws knopje van ons toeristisch halssnoer. Dé bin we zuunig op.

Hans van Geesbergen

Namens de VVD-fractie

Door | 2017-03-02T14:41:34+00:00 22-06-2013|

About the Author: